Recepten Nova Cura

Als de mogelijkheden beperkt zijn, is mijn creativiteit op z’n best.
Daarom vind ik het een sport om een lekkere maaltijd te koken van wat zich op dat moment in mijn koelkasten en voorraadkasten bevindt. Zo ontstond dit gerecht, dat ik Marokkaanse geuren meegaf. Ik noem het naar een prachtige stad in zuidelijk Marokko: Ouerzazate.
De wortel-komkommer salade komt uit een Marokkaans kookboek en smaakt er perfect bij.

Op de tweede dag van de 60plus reis zijn we meestal in Lauwersoog. Als de groep terug komt van de wandeling met de boswachter, staat dit gerecht op tafel.
Op verzoek van de gasten volgt hier het recept.

Ouerzazate schotel

Ingrediënten

1 aubergine (in blokjes gesneden)
10 gedroogde dadels (in stukjes gesneden)
3 takjes verse rozemarijn (fijn gehakt)
1 ui (in stukjes)
3 tenen knoflook
Klein blik zwarte bonen of kikkererwten (400 gram)
Hand cashewnoten of hazelnoten

1 theelepel kaneel
1 theelepel gedroogde koriander
1 theelepel kurkuma
peper en zout

Bereidingswijze

Rooster de noten en hak ze in stukken. Zet ze apart.

Hak de uien, de knoflook, snij de aubergine in blokjes, de dadels in plakjes, haal de naalden van de rozemarijn en snijd ze fijn.

Bak de uien glazig, voeg de rozemarijn toe en de aubergine.
Daarna de gedroogde kruiden, de dadels en op het laatst het blikje bonen.
Mengen met de gekookte rijst.
Opdienen met de gehakte noten.

Wortel – Komkommersalade met rozijnen

Ingredienten

Wortels, komkommer, rozijnen, geschaafde amandelen.
Olijfolie, citroensap, gemberpoeder, kaneel, honing.

Bereiding

Rasp de wortels.
Schil de komkommer, verwijder de zaadlijsten en snijdt in dunne plakjes.
Voeg samen met (gewelde) rozijnen.
Maak een dressing van olie, citroen, honing, gemberpoeder en kaneel.
Goed mengen.

Bestrooi voor het opdienen met geroosterde geschaafde amandelen.

Ravioli met spinazie-ricotta saus

Je kunt spinazie-ricotta saus kant en klaar kopen, maar het is echt zoveel lekkerder om het zelf klaar te maken. Kan niet mislukken en is in een handomdraai klaar.

Ingredienten

Twee pakken verse ravioli. Jumbo verkoopt hele lekkere van het merk Laplace, Albert Heijn heeft ook goede van het huismerk. 
Een zak verse spinazie (400 gram)
1 ui, 2 tenen knoflook  (in stukjes gehakt)
1 bakje ricotta
Peper, zout, nootmuskaat
Olijfolie

Om het af te maken: handje gehakte walnoten, eventueel parmezaanse kaas.

Bereidingswijze

Fruit een middelgrote ui in de olijfolie,  voeg 2 tenen knoflook toe en laat lekker zacht worden.
Meng er hand voor hand de spinazie doorheen. Als die geslonken is, voeg je de ricotta toe.
Roeren, lekker heet laten worden en kruiden met peper, zout en nootmuskaat.
Opdienen met gehakte noten en parmezaanse kaas.

Ik serveer dit met een salade Caprese (tomaten, basilicum en mozzarella). Maar een frisse groene salade smaakt er ook heerlijk bij.

Poëzie op Vlieland

De Slauerhoff wandeling op Vlieland

Als je door Vlieland loopt zie je overal deze glazen platen. Er staan gedichten van Jan Slauerhoff op.

Slauerhoff (1898-1936) kwam uit Leeuwarden, maar kwam van jongs af jaarlijks een paar maanden op het eiland, vanwege de schone lucht. Hij had astma.

Slauerhoff studeerde geneeskunde en werd uiteindelijk scheepsarts. Hij voer de hele wereld over en kon zijn vak daarbij uitoefenen. Daarnaast had hij ook veel tijd om te schrijven. Hij schreef natuurlijk over zijn reizen naar afgelegen plekken op de wereld, maar ook prachtige introspectieve gedichten.

Gerda Posthumus is de eilanddichter van Vlieland

Ze schrijft prachtige gedichten met het eiland in de hoofdrol. Gerda organiseert ook wandelingen op Vlieland met Jan Slauerhoff in de hoofdrol. Daarbij vertelt ze over zijn leven op Vlieland, draagt gedichten voor van Slauerhoff en ook van haarzelf.

 

De wandeling met Gerda maakte onderdeel uit van de wandelvaarvakantie die wij voor reisorganisatie 60plusendus organiseerden vanuit Harlingen.

In 2019 gaan we van maandag 20 mei tot vrijdag 24 mei weer deze zelfde reis maken. Als je mee wilt, kun je je inschrijven bij 60plusendus

Tot slot een prachtig gedicht van Slauerhoff over Vlieland:

Verleden

Ik denk aan ’t eiland waar ‘k niet meer zal komen:
– ’t Is bijna niet uit zee te zien, zoo smal;
Het kleine dorp dat ik niet noemen zal
Ligt diep achter den dijk onder zijn boomen –
En aan de vrouw bij wie ‘k niet meer zal komen:
Met haar lag ik één stormigen nacht tezaam,
De onrustige nachtwind rukte aan ’t oude raam;
Zij lag zeer stil en mompelde een naam
Dien ‘k niet meer weet, maar draag in al mijn droomen.

Fotoblog van Elly

Elly stapte op 25 juni in Dokkum aan boord van ons schip, om samen met 7 andere passagiers via Zoutkamp en Lauwersoog naar Schiermonnikoog te varen.

Elly stond elke ochtend heel vroeg op en ging er dan op uit om te fotograferen met haar smartphone. Dat leverde heel veel mooie plaatjes op. Dank je wel Elly!

Gastblog: Een zomerse wandelvaarvakantie

Reisverslag van Jorien, te gast op de Nova Cura tijdens de wandelvaarvakantie Lauwersmeer Schiermonnikoog van 28 mei – 1 juni 2018.

Maandag

Maandagochtend vroeg kwamen we in Dokkum aan boord. Het was een bloedhete dag, en nog voor dat het schip zich in gang zette, doken we onze hutten in om ons te verkleden in korte broek. Niet wetende dat we deze outfit vijf dagen lang zouden dragen, zo warm zou het blijven. We voeren over doodstille wateren. Dat dit nog bestaat in het drukke Nederland!

Het deed me denken aan mijn zeiltochten in Friesland uit de beginjaren 60. Aan het begin van het Lauwersmeer legden we aan bij een eenzame steiger aan de rand van een beschermd natuurgebied. Lunchen op het dek, een enkeling dook het water in, vogels spotten met de verrekijker.

Later de zeilen uit op het Lauwersmeer waar we praktisch de enigen waren. Aan de oevers, tussen de gele lissen Schotse hooglanders, tevreden herkauwend. En de eerste kolonie scholeksters verscheen. Het haventje van Zoutkamp, een vredig tafereeltje met kinderen die hoog van de kade het water in sprongen. Wij aten met elkaar in de kajuit en begonnen toen aan een wandeling rond Zoutkamp in oranje avondlicht en vonden de ondergaande zon bij thuiskomst.

Dinsdag

Zeilen over het Lauwersmeer. Ik had ontzettend geboft met mijn medereizigers. Naarmate we meer van elkaar wisten werd de sfeer steeds ongedwongener en werd er heel veel gelachen. Er waren stoeltjes op het dek en we kropen vaak bij elkaar om te kletsen. Als je daar even geen zin in had zette je je stoeltje op een stille plek om van de rust te genieten. ‘s Middags hield ik siësta in mijn gezellige hut waar het redelijk koel bleef dankzij de tocht van het open dakraam en deur.

In de jachthaven van Lauwersoog wachtte boswachter Jan ons op. Hij liet ons zien wat er zo specifiek is aan de natuur daar: ooit zout, nu zoet. brengt bijzondere soorten voort.

’s Avonds liepen we met zijn allen naar de haven van Lauwersoog om vis te gaan eten, met zicht op de Waddenzee.

Woensdag

De volgende morgen heel vroeg de sluis door en de Waddenzee op bij opkomend water. Door de uitleg van Paul aan de hand van zeekaarten, besefte ik hoe moeilijk het varen is in die smalle geulen die je niet door kunt bij eb maar bij vloed niet kunt zien. We bleven vlak voor de jachthaven van Schiermonnikoog even steken met de punt van het schip. Onze matroos – die we nooit zagen, maar altijd op het juiste moment opdook – gaf het schip een zetje met de bijboot, en daar gingen we weer.

We meerden aan op de kop van de steiger zodat je, op het schip gezeten, uitkeek over de Waddenzee tot het vaste land aan toe, alsof je alleen op de wereld was. Tot mijn verbazing vielen we ’s middags helemaal droog.

De vogels verschenen om te foerageren, strandlopers, scholeksters, lepelaars. Paul en Judith gingen het wad op. Wij, de brave burgers, hadden geen zin in vieze voeten. Er stonden fietsen voor ons klaar en ieder ging zijns weegs. Naar het dorp met de fiets, wandelen door de duinen en op het strand. Aan het eind van de middag kregen we nog een tour van de eigenaar van het schelpenmuseum en een twee uur durende fietstocht. Voor mij een beetje teveel van het goede, ik had me overdag al uitgeput.

 

Donderdag

We begonnen deze stralende dag met zijn allen aan een yogasessie op het strand en een afsluitende koffie in de strandtent.
Daarna maakte ik in mijn eentje een fietstocht met mijn e-bike. Wat moet ik zeggen over Schiermonnikoog met dit prachtige zonnige weer en nog vroeg in het jaar, dus niet druk. Alles volop in bloei, velden met paarse orchideeën, de witte bloemen aan de vlier, gele boterbloemen, vogels krijsend in de lucht.

De dag eindigde met de kennismaking van de vier monniken uit Schier in een kapelletje aan zee, meezingen met de Vespers, en daarna een vrolijk etentje in het dorp met heel veel gelach, want steeds meer vertrouwelijkheden uitwisselend.

Vrijdag

Een warme dag met een omfloerste zon. Eerst wachten op hoogwater, dan moeilijk manoeuvreren om in de vaargeul te geraken. Prachtige tocht terug over de Waddenzee. Vanwege de windrichting konden we niet zeilen. Dat lukte pas weer op het Lauwersmeer. De hele reis zaten we op het dek, weemoedig vanwege het einde, foto’s makend van de groep, allemaal hadden we het idee dat we een hele zomervakantie hadden gehad.

Maar de zomer moest nog helemaal beginnen, wat een luxe.

Wil je deze tocht ook meemaken?

Lees hier meer over de wandelvaarvakanties op de Nova Cura.

Of neem rechtstreeks contact op met schipper Paul op 06-1681 4686 of via welkom@klippernovacura.nl